Verslag van het “voorlopig laatste” supergezellige sportieve weekend in Herborn van 21 t/m 23 mei 2010
Iets later dan gepland vertrokken we, met 31 zwemmers en 10 begeleiders –
naar we later te horen kregen - voor de laatste keer richting Herborn om deel
te nemen aan de Internationale zwemwedstrijd die voor de 25e keer georganiseerd
werd.
Bij het inladen van de bus kwam de leiding tot de ontdekking dat er wel heel
veel plaats over was in de bus. Hadden de kinderen/leiding wat vergeten mee
te nemen? Of was iedereen zo zuinig geweest en had alleen het hoognodige meegenomen.
Maar daar kwamen we dan wel achter. En wat schetst onze verbazing, iedereen
had voldoende zwem-, slaap- en ook ‘gewone’ kleding ingepakt. Maar er waren
er een paar die het bestek, bord en zelfs de beker waren vergeten. Maar besloeg
dit dan zoveel plaats !!!!!! Aan het ingekochte eten kon het ook niet liggen.
Dit was ook ruim voldoende en zelfs iets meer dan verleden keer…………..(hierover
straks meer)
Met Servaes en navigator Patrick - die deze reis op hun duimpjes kennen,
na respectievelijk 10 en 11 jaar mee geweest te zijn!! - voorop kregen we
eerst een korte sightseeing in Herkenbosch. Hierdoor hadden de auto’s die
iets later vertrokken waren, en de Keulsebaan hadden genomen, ons al ingehaald.
Maar dit hoorden we pas toen we bijna bij onze eerste stopplaats “Aggertal”
gearriveerd waren. Het eerste stuk verliep probleemloos. Na de pauze vertrokken
we weer in colonne voor het laatste gedeelte, althans dat was de bedoeling.
Maar ook nu weer viel de groep uit elkaar. Maar met hulp van onze trouwe ‘Bertha’,
‘Tom’, ‘Miep’, ‘Jan’, of hoe ze allemaal heten en de plattegrond, en het adres
dat Nicole ons had gekopieerd/opgeschreven, kwamen we allemaal bijna gelijktijdig
op de plaats van bestemming aan. Tijdens dit laatste stuk kregen we veel te
maken met wegversmallingen, maar gelukkig geen ‘STAU’S’. Een vrachtwagen probeerde
ons op zo’n smal stuk te pletten, maar wij waren ‘dames in het verkeer’ en
lieten voldoende ruimte zodat hij en wij ongestoord de reis konden voortzetten.
Bij het zwembad aangekomen kregen we te horen dat er nog voldoende ‘Bratwurst’
was, maar dat helaas de koeling het niet deed, dus geen stroom, dus geen warme
‘Bratwurst’. Dus voor de zoveelste keer, wéér geen ‘Bratwurst’. Maar wij lieten
ons niet kennen. Na een korte begroeting ging Helmut ons in de stoet voorop,
om ons nu via een andere, niet zo’n steile weg, naar onze slaapplaats voor
dit weekend te begeleiden. Daar aangekomen werd door de leiding eerst alles
geïnspecteerd en kon het opblazen en uitpakken beginnen.
Iedereen kon nog genieten van een stukje kaas, worst (weliswaar onze Hollandse
worst) en/of een zakje chips. Na ook nog de kelen gesmeerd te hebben met wat
vocht, deden de kleinste onder ons nog even een ‘warming-up’ voor het slapen.
Degene die verleden jaar waren mee geweest wisten natuurlijk dat er ringen
en touwen hingen en die moesten voor het slapen gaan nog eerst getest worden.
De nachtrust verliep zonder problemen, echter moet hier wel de kanttekening
gemaakt worden dat de kinderen eerder rustig waren dan de ‘leiding’. Maar
uiteindelijk waren die ook vertrokken voor een voor hun ‘korte nacht’.
Zaterdagochtend liepen de ‘mobiele wekkers’ dan ook al om 7 uur af, de leiding
zou dan de kinderen om half 8 wakker maken. Maar dat bleek niet nodig te zijn,
de meesten waren al wakker.
Een zwemster kwam met de opmerking dat er vanmorgen meer plaats in de sporthal
was dan gisteravond voordat zij ging slapen. Ik weet het niet maar volgens
mij heeft zij een heel bijzondere droom gehad! En Joep had deze nacht last
gehad van een ‘nachthengst”, zo werd me verteld?!?!?
Het ontbijt werd genuttigd, de boterhammen voor de lunch en de door de leiding
al klaargemaakte lunchpakketjes ingepakt. De zwemtassen werden in de auto’s
geladen en men vertrok voor een lange, zonnige dag richting het zwembad.
 |
 |
Daar aangekomen werd ons Holland-home paviljoen opgezet en
dat ook nog zonder gebruiksaanwijzing. Deze werd naderhand gevonden onderin
de doos. Hier kwam het spreekwoord vele handen maken licht werk goed van pas.
In een mum van tijd was alles klaar en kon men met het inzwemmen beginnen.
Marleen, Jeanne en Theo gingen de boodschappen halen voor de BBQ van vanavond.
Toen ook deze leiding weer bij het zwembad terug was, hadden de andere zwemmers/leiding
al te horen gekregen dat dit de “laatste zwemwedstrijd’ was in dit bad. Het
bad wordt namelijk gesloopt en hier wordt een Mediamarkt gebouwd. Of en waar
er een nieuw bad gebouwd gaat worden kon men niet vertellen. Dus voorlopig
was dit de laatste……….
De zwemmers/sters van de Roersoppers zetten alles op alles om ook dit keer
de “Wechselbokal’ mee te kunnen nemen naar Melick. Als we hem dit keer wonnen
mochten we hem houden, omdat we hem 3 keer op rij gewonnen hebben.
Bij het eerste programma ging het al mis. Ydwien werd op de 200m rugslag gediskwalificeerd,
en was hier heel verdrietig over en wilde eigenlijk het liefst gelijk naar
huis. Naar wat opbeurende woorden van de leiding is het gelukkig niet zover
hoeven te komen. Op dezelfde afstand lukte het Lotte v.H. en Stefanie wel
om een plak in ontvangst te mogen nemen, en dan ook nog wel beiden een gouden.
Dus het tellen kon beginnen. Bij de mannen werd door Christiaan al het eerste
CR verbroken op de 200m rugslag. Hierna volgden de 50m vlinderslag en de 100m
schoolslag en was de ochtendsessie al voorbij.
Tijdens de gezamenlijke lunch werden de eerste medailles verdeeld. Omdat deze
wedstrijd voor de 25e keer werd georganiseerd en (voorlopig !?!?!?!) laatste
keer hadden de Duitsers voor wel heel bijzondere medailles gezorgd. Ze waren
zoals we al wisten GROOT, maar deze keer ook nog eens van GLAS. Bij iedere
uitreiking die plaatsvond kreeg men een piepschuim zakje om de medaille te
beschermen tijdens het transport. Ook was er een klein schoolorkestje opgetrommeld
om ons aangenaam bezig te houden tijdens de lunch. Nathalie had gezorgd voor
diverse oranje toeters, die gebruikt werden tijdens de huldigingen. Onze Yel
was weer te horen, en bij de tweede reeks huldigingen, deden de Duitsers weer
allemaal luidkeels mee. Voor de Roersoppers stond de teller na deze morgen
al op 13 gouden, 7 zilveren en 3 bronzen plakken. In totaal dus al 23. Als
men dit keer 4 deed moesten we toch al gauw rekening houden met ruim 100 medailles
(was onze inschatting). Maar ja, er moest toch eerst gezwommen worden
en niet gediskwalificeerd worden!!
Na de middagpauze was de beurt aan de zwemmers/sters voor de 200m vlinderslag.
En wat schetst onze verbazing: Claudia werd gediskwalificeerd op het dragen
van 2 ‘BADDEKAPPEN’. Theo, ‘onze official’ die al heel wat jaartjes meedraait
en lid is van de KOC wist niets van deze FINA-regel, en ging verhaal halen
bij de scheidsrechter. Wat bleek er waren er twee: een voor de dames en een
voor de heren.
Maar deze twee scheidsrechters konden het niet eens worden over deze regel,
en konden hem ook niet benoemen. Zodoende werd deze ‘dis’ niet overgenomen
en kon Claudia haar gouden plak later in ontvangst nemen, maar zo zei de scheidsrechter
dat alle volgende zwemmers/sters er geen 2 meer op mochten zetten.
Aan het eind van de dag kwam de scheidsrechter hierop nog eens terug en wat
bleek. Een official had ergens ‘horen zeggen’ dat dat niet meer mag en later
bleek dat dit nergens stond en mocht iedereen de volgende dag weer met 2 ‘BADDEKAPPEN’
aan de start verschijnen.
Nu denken wij ze zullen zich wel vergist hebben met ‘BADDEKAPPE’ in plaats
van ‘BADDE-ANZUGE’. Maar niet getreurd, dit was dus rechtgezet. Maar op dezelfde
slag was Christiaan net iets sneller dan Remco en snoepte zo weer een CR binnen,
dat op naam stond van Remco.
Ook Koen scherpte op deze afstand zijn eigen CR aan. De zonneschijn maakte
alles goed, maar toen Patricia haar Jos aan de telefoon had en zei dat we
prachtig weer hadden, begon het spontaan te regenen. Maar gelukkig viel het
mee en bleef het bij een paar spatjes. De zwemmers en leiding die binnen waren,
hebben hier niks van meegekregen. In de allerlaatste serie scherpte Christiaan
zijn eigen CR op de 100m rugslag nog aan. De laatste prijsuitreiking kwam
eraan, de paviljoens werden afgebroken en er werd koers gezet naar onze accommodatie.
Hier werd een lijn gespannen tussen een paar bomen en kon de ‘was ten droge’
gehangen worden. Daarna konden de kinderen nog even spelen en begon de leiding
met het klaarmaken van de BBQ. De grotere jeugd was zo behulpzaam om de tafels
en stoelen naar buiten te schouwen. Servaes, Patrick en Dennis namen de tangen
ter hand en begonnen met het grillen van het vlees.
 |
 |
Toen alles op was en het bestek afgewassen kon iedereen nog genieten van een ijsje.
 |
 |
Daarna zijn we met een paar mensen een stukje gaan lopen, tot aan het einde van de grote parkeerplaats. Daar kon men genieten van het vergezicht en de heuvels en de diepe dalen. Joep ging naar beneden en Remco bleef boven staan. Op een gegeven moment riep Joep tegen Remco, gooi die bal eens naar beneden. Zo gezegd, zo gedaan. Maar deze bal belandde helaas niet in de handen van Joep maar in de diepte van de tuin van omwoners. Remco rende naar Joep toe. Deze bedacht zich even, trok zijn capuchon van z’n trui over z’n pet en klom op het tuinhekje, zo de tuin in van deze mensen (althans dat was de bedoeling). Remco daarentegen zette z’n zonnebril op en wachtte rustig af op wat er komen ging. De bewoner riep geschrokken wat hij kwam doen en nadat Joep had verteld dat het zijn bal was, mocht hij via een andere ingang de bal ophalen. Hij wist niet hoe snel hij weer bij ons terug was. Getuige de vele foto’s!!
 |
 |
 |
Aan het einde hadden we nog een ‘kleine’ verrassing in petto. In de loop
van de middag had de leiding namelijk de koppen bij elkaar gestoken en had
men besloten om er vanavond een mooi ‘Abschied’ van te maken. Jetty en Servaes
werden erop uitgestuurd om enkele ‘alcoholische’ drankjes te gaan kopen. We
hebben toen getoost op de 11 mooie jaren die we hier te gast zijn geweest.
Met ‘ups en downs’ zijn we deze jaren doorgekomen en naderhand hebben we om
diverse akkefietjes nog gelachen, maar vooral veel nagepraat. Voor de kinderen
was er ‘kinderchampagne’ en de 16+ konden kiezen uit een flesje bier of een
glaasje wijn.
Na dit alles gingen de kleinere naar binnen om nog een paar keer in de ringen
of touwen te klimmen, voordat het licht voor de laatste keer uitging.
De grotere jeugd heeft samen met de leiding gezorgd dat de spullen weer netjes
binnen gezet werden en dat de ‘flessen’ leeg waren, zodat deze niet mee teruggenomen
dienden te worden naar Melick.
De leiding vond het wel jammer dat Nicole er nu niet bij was, om alles mee
af te sluiten. Maar daar was nu weinig meer aan te doen. Wel hebben we met
Nicole per sms nog contact gehad over de uitslag en de mededeling dat het
de laatste keer Herborn was. Nicole kwam gelijk al met een alternatief: CURAÇAO!!
Aan het einde van deze bijzondere dag stond de teller op 34 gouden, 15 zilveren
en 8 bronzen medailles.
Rond de klok van 12 lagen de meesten al in diepe rust en ook de leiding viel
dit keer eerder in slaap dan de nacht ervoor. Ware het niet dat om 1.30 uur
de telefoon van Patricia ging – VALS ALARM - en dat hierna de ‘vrouwelijke’
leiding dus moeilijk nog de slaap konden vatten.
Om 7 uur kwam Patrick de leiding zelfs wakker maken. Nadat hij zijn ontbijt
al genuttigd had, druppelde langzaam ook de andere zwemmers/sters binnen om
een boterham of cornflakes eten.
Na het ontbijt moest alles worden ingepakt, want we kwamen hier niet meer
terug. Toen alles klaar stond in de hal en iedereen in z’n zwemtas een lunchpakketje
had gestopt, werd voor de laatste keer richting zwembad gereden. Daar werd
weer met alle macht de paviljoens opgezet en deze keer versierd met de Hollandse
vlag en vlaggetjes. Het was een kleurrijk geheel, en ook de toeters waren
deze keer weer van de partij. Er kwamen zelfs een paar Duitse jongetjes vragen
of ze die bij ons konden ‘kopen’.
Servaes kon het niet laten om met de toeters de zwemmers aan te moedigen in
het zwembad. Dit werd hem niet in dank afgenomen en hij werd mét toeter verbannen
naar buiten.
De
poetsploeg (Nathalie, Patricia, Marleen en Jeanne) en Theo met de
bus reden voor de laatste keer de steile helling op richting onze overnachtingsplaats.
De dames begonnen met poetsen en Theo begon met de bus in te laden.
Toen alles klaar was genoten ze nog van een welverdiende kop koffie en werd
er nog gepraat over het ‘Abschied’. En dat het toch wel raar voelde dat dit
waarschijnlijk de laatste keer was dat men hier zat.
De laatste keer werd er ook door hun richting zwembad gereden. Daar aangekomen waren de ouders van Celine al aanwezig, later gevolgd door de ouders van Ydwien. Tijdens de prijsuitreiking werden weer de nodige medailles om de halzen van de Roersoppers gehangen. Lisanne voelde zich deze morgen niet echt lekker en liet bij de eerste start verstek gaan. Gelukkig was het later op de dag iets beter en kon ze weer mee zwemmen.
Net zoals gisteren was het schitterend weer met heel veel zon, soms zelfs iets te fel, zodat men liever vertoefde onder het paviljoen dan ervoor. Bij de 50m rugslag kon eindelijk Celine ook een bronzen glazen medaille in ontvangst nemen. En ditzelfde deed Ydwien op deze slag en ontving hiervoor een zilveren medaille.
Toen waren er nog 4 van de 31 zwemmers/sters van de Roersoppers die nog GEEN
medaille in ontvangst konden/mochten nemen. Dit werd later op de dag gecompenseerd.
Helmut had voor alle zwemmers/sters die geen enkele medaille hadden ontvangen
een herinneringsmedaille, weliswaar geen glazen maar toch.
Na de laatste prijsuitreiking werden de dolfijnen verdeeld.
Degene met het hoogst aantal gouden medailles in zijn
of haar categorie mocht een dolfijn uitzoeken.
Bij ons waren dat Patrick Creemers (9x), Max Vervoort (8x), Lotte van Haarst
en Shanna Hintzen (ieder 7x), Serafina Vlijt (6x) en Sabine Klesman (5x).
Toen de verenigingen, en wat bleek wij hadden 1260 punten, nr.2 – 831 en nr.3 – 744. Wij hadden dus dik gewonnen en omdat we de “Wechselbokal” nu drie jaar op rij gewonnen hadden, mochten we deze voorgoed mee naar huis nemen.
Nu moet er een plaatsje in de kast worden gemaakt, of een aangepaste "KAST"
Tot slot werd er nog een groepsfoto gemaakt met onze gastheren Helmut en
Reiner, de bussen werden ingeladen en werd voor de laatste keer het zwembad
bekeken. Jammer dat dit afgebroken wordt.
We vertrokken richting de welbekende M voor ons laatste ‘Abschiedsmahl’.
Toen werd koers gezet richting Holland, maar we zouden eerst nog stoppen
bij ‘Aggertal’ om nog een laatste groepsfoto mét onze sponsorbus te maken.
Zo gezegd, zo gedaan. René reed voorop gevolgd door Jeanne en Patricia. De
rest hebben we (voorlopig) niet meer gezien. Uiteindelijk haakte
Servaes nog bij ons aan. Bij het bordje ‘Aggertal 5 km’ maakte Patricia en
Jeanne gelijktijdig een teken: we zijn er bijna. Wat René dus duidelijk miste.
Jeanne maakte nog enkele lichtsignalen, maar toen René die eindelijk had bemerkt,
was hij de afslag al voorbij. Na enkele omwegen arriveerde hij uiteindelijk
ook op deze stopplaats, waar we na het maken van de foto nog een ijsje hebben
genuttigd.
Toen werd ook besloten om langs Nicole te rijden. We zouden dus bij ‘Groenrijk”
langs de Keulsebaan even stoppen totdat iedereen bij elkaar was. We reden
de Daelenbroekweg in en al toeterend zijn we gestopt bij het huis van Nicole.
Alle buren waren gelijk klaarwakker. Nicole gelukkig ook. We hebben haar toen
in de auto gestopt en meegenomen naar Melick alwaar alle ouders al aanwezig
waren om ons op te wachten.
De mensen van Herkenbosch en later dus ook Melick wisten dat de Roersoppers
weer in het land waren.
We kunnen terugkijken op 11 mooie jaren Herborn. Met veel hoogtepunten en
een paar dieptepunten. Theo en Patrick waren de mensen van het eerste uur,
gevolgd door Nicole en Servaes. Er zijn heel wat vriendschappen gesloten en
we zullen hier nog vaak aan terugdenken en vooral over praten.
Een bijzonder woord van dank aan onze sponsors voor dit weekend: Spar Thevissen
uit Vlodrop en Auto Niroc uit Roermond.
Ook wil ik iedereen bedanken die met ons mee is geweest en heeft bijgedragen
aan dit keigezellige, sportieve weekend: Alexander, Amber T, Amber V, Anne,
Celine, Chantal, Christiaan, Claudia, Daan, Daniël, Dennis, Hensly, Jeanne,
Jetty, Joep, Koen, Lisanne, Lotte v H., Lotte V., Marc, Marjolein, Mark, Marleen,
Max, Nathalie, Patricia, Patrick(11x), Remco, René, Robbin, Roel, Ruth, Sabine,
Serafina, Servaes, Shanna, Stefanie, Susanne, Tessa, Theo(11x) enYdwien.
Een meegereisde jongere oudere.
(De overige foto's zijn te vinden op de foto-pagina 2009-2010)