Swimmeet 2010
Verslag van drie vermoeiende, maar o zo plezierige dagen: de Swimmeet
Zittende hier om half 11 in de avond, terugkijkend op drie dagen swimmeet, zal in dit verslag niet gesproken worden over de prestaties van de zwemmers en zwemsters van de Roersoppers. Er zal geen letter getypt worden over de vier A-finales (allen bij de heren) en negentien B-finales (tien voor de heren en negen voor de dames) die behaald zijn. Zo zal er ook niets te lezen zijn over de tijden die verbeterd zijn, de vele persoonlijke en zes clubrecords die gesneuveld zijn. Bent u er wel benieuwd naar? Kijk dan even op onze vertrouwde site en aanschouw het allemaal. Of kijk op www.mzenpc.nl en dan onder het kopje swimmeet 2010.
Nee we gaan het iets anders doen. Het zware leven van de zwemmers en zwemsters
begint niet op 28 december, maar al veel eerder bij het regelen van de aanmeldingen,
inschrijvingen en natuurlijk het kiezen om al dan niet mee te gaan en wat
dan precies te gaan zwemmen. De echte diehards zwemmen natuurlijk alles. Van
de 100m vlinderslag tot en met de laatste estafette zijn deze in het zwembad
te vinden. In september, oktober en november wordt dit alles besloten en geregeld
en zo komt het ook dat men op de dag zelf nog wel eens spijt heeft van die
keuze.
Als om half zes de wekker gaat voor de derde keer stapt een vermoeide Roersopper
zijn warme bed uit. Deze gooit snel al zijn spullen in de tas (inclusief de
door mams gesmeerde broodjes), controleert het nog een keertje en spoed zich
naar de auto. Daar zitten al een paar dappere Roersoppers die aan dit avontuur
beginnen. De oudere deelnemers beginnen met verhalen en annalen over vervlogen
jaren. Toen de pakken nog toegestaan waren en het een echte internationale
swimmeet was met Fransen, Denen, Engelsen, Ieren en deelnemers uit de Oostbloklanden.
Vooral de schoonheid van deze deelnemers/deelneemsters passeert de revue en
al spoedig wordt DSM voorbij gereden. De muziek die uit de speakers komt,
zorgt ervoor dat iedereen met veel zin aan dit avontuur begint en het gaat
goed totdat de parkeerplaats opgedraaid wordt van de Dousberg. Dit knollenveld
(dankzij geweldig strooi- en schuifwerk) vormt het eerste obstakel op de eerste
dag. Daarna is het wachten geblazen totdat het hekwerk en de deur naar het
zwembad open gaat om zeven uur. Snel wordt de vertrouwde plek bij de glijbaan,
hetzij met enig ellebogenwerk, ingenomen en kan het bijslapen beginnen. Al
spoedig druppelen alle Roersoppers binnen en kan met het “inzwemmen” begonnen
worden. Dit is dus, zwemkleding aan, het water in en zorgen dat de bal niet
bij andere verenigingen kan zorgen voor hinder.
Een unicum deze Swimmeet is dat er een heuse coach mee is. Maar hier later meer over. Nadat enkele heren hun ontbijt gehaald hebben bij de bekende supermarkt bij de bekende poort (nee niet die bij Petrus) kan begonnen worden met voorbij kijken van de tijd door het spelen van spelletjes, zoals jungle speed, te schaken, dammen, mens-erger-je-nieten, volleyen of het lezen van het ene na het andere tijdschrift. Dat het spelen van balspellen met Roersoppers als men er zelf geen is als pijnlijk kan worden ervaren, werd ook gelijk ondervonden door een dame van HZPC. Door niet goed te luisteren wat precies de bedoeling was, werd een bloedneus het gevolg. Tussendoor wordt ook nog gezwommen, maar hier zal niks over gezegd worden. Al spoedig is tijd om de estafettes voor de avond te vormen. Dit wordt dan ook gedaan en, met enig gepuzzel, worden de inschrijftijden bedacht. Bij de dames leidt dit tot een onverwachte verrassing. Bij het spelen van een van de spellen, werd er door twee heren besloten om 2.05 voor de dames neer te zetten. Er werd aan een van hen gevraagd of het goed was, en zij besloot met een volmondig ja. Of zij met het volle besef erbij was, is niet duidelijk. Maar vrouwen kunnen immers meer dingen tegelijk doen, dus dit bleek in de avond goed te zijn voor een derde inschrijftijd. Tussen de giganten van dames, wisten zij zich goed staande te houden. Al werd het de heren niet geheel in dank afgenomen. Deze inschrijf tijd werd dan ook makkelijk geëvenaard, ook al was dit pas tijdens de 2de dag tijdens een andere estafette.
Nadat de series voorbij waren en iedereen in een net pak of avondjurk gehesen
was, trokken de Roersoppers naar het voetbalstadion van de lokale club, om
aldaar te genieten van de Wok die er ook gelegen is. De nodige vreemde gezichten
werden getrokken door het pittige en soms te pittige of niet zo pittige eten
dat meegebracht was. Toen de kalenders en de gluwein opgehaald waren, trok
het gezelschap weer naar het zwembad voor het avondprogramma.
Omdat we niks over de wedstrijd zelf vertellen, gaan de behaalde finales en
de estafettes aan uw neus voorbij. Wat ook aan iemands neus voorbij ging,
was het vrouwelijk schoon van een Brabantse vereniging. Omdat wij als zwemmers
de gewoonte hebben ons nergens voor te schamen, te strakke zwemkleding aan
te trekken en dit overal te doen, is een handdoek erg handig. Zo ondervond
ook iemand, laten we haar voor het gemak ‘Femke’ noemen, dat deze goed vast
moet zitten. Bij het aantrekken van haar badpak, schoot de handdoek los bij
het uitdoen van haar t-shirt. Joep werd verblind door haar koplampen en na
een half uur sprak hij de gevleugelde woorden: “Nea die wore lelik.”
Dat vele Brabantse verenigingen hetzelfde zijn bewees TRB-RES. Zij konden
namelijk het vrouwelijk schoon van onze eigen Roersoppers wel waarderen. En
dat schoven ze niet onder stoelen of banken. Het roepen van één woordje bracht
echter het hoofd van Lotte helemaal op hol. Op de terugreis werd dan ook hier
voldoende aandacht aan besteed. En ja als iemand ‘geil’ naar je roept, dan
betekent het inderdaad dat hij ‘melig’ of zo iets is. Laten we het daar voorlopig
maar op houden.
Door het bovengenoemde gesprek was de nachtrust vrij kort. Na om half elf
thuis gekomen te zijn, ging wederom om half zes de wekker. Met spierpijn en
een kleine slaapachterstand werd de reis voor de tweede dag naar Maastricht
ingezet. Dat deze achterstand ingehaald kan worden door een glijbaan was achteraf
een welkome oplossing. Hier werd dan ook gretig gebruik van gemaakt. Doordat
deze dag maar liefst acht Roersopper-heren aanwezig waren, konden er twee
estafetteteams starten op de 4 x 50m vrije slag estafette. Echter besloot
de ‘coach’(lees: meegekomen ouder) dat hij vond dat zijn zoon niet mee kon
doen aan de estafette. Hij zou hierdoor te laat in bed liggen. Na een hevige
discussie volgde eruit dat hij vond dat zijn zoon beter een half uur eerder
thuis kon zijn en hierdoor drie andere kon duperen, dan dat hij de estafette
mee kon doen. Want anders kon hij de dag erna niet presteren. Nu is dit het
eerste jaar dat een ‘coach’ mee is en vrijwel ook het laatste jaar als het
de rest betreft. Supporters zijn welkom, maar deze worden dan vriendelijk
doch dringend verzocht: ‘gelieve plaats te nemen op de tribune’. Het zwemmen
is voor de meeste een plezierige bezigheid en de estafettes zijn het hoogtepunt
op de avond. Ondanks dit vreemde begin werd er in de pauze een lokale Italiaan
opgezocht waar de nodige pasta’s, pizza’s en andere lekkernijen naar binnen
gewerkt werden. De Roersoppers zijn een welkome gast, getuige het feit dat
de eigenaar bereid was om een uur eerder dan normaal zijn restaurant te openen.
Dat zwemmers ook tijd voor plezier hebben en dat niet iedereen even serieus
is, kan een heer van de regionale zwemvereniging Leudal bevestigen. Bij de
voorstart werden de serieuze heren op hun nummer gezet door allemaal ludieke
opmerkingen te maken. Enkele die u niet onthouden worden zijn dat meisjes
met badmutsen er zo goed uit zien, dat ze net zo goed altijd kaal kunnen zijn.
Ze moeten dan ook hun wenkbrauwen afscheren en mochten ze deze te erg waarderen,
dan past een monobrauw er beter bij.
De voorstarter werd er half bij betrokken en hij vond het maar vervelend om
steeds de namen op te noemen. Een voorstel werd gedaan dat hij de volgorde
van het uitdelen mocht bepalen. Een ander voorstel was om alleen de baannummers
op te noemen. Daarna werd een roulettetafel geopperd om de baannummers te
verloten aan de deelnemers. Aangezien er geen roulettetafel beschikbaar was,
bleef het bij het opnoemen van de baannummers. Dat dit bij de anderen in slechte
aarde viel, was te merken aan de snelheid waarmee het programma werd gepakt
om te kijken in welke baan hij of zij moest zwemmen.
Zo zie je maar weer: zwemmers zijn serieuze wezens die altijd weten hoe ze met spanning om moeten gaan en altijd weten in welke baan ze moeten zwemmen.
Na een hele korte nachtrust was het tijd voor de derde en tevens laatste dag van de swimmeet. Dit keer was de ‘viese’-voorzitter van de Swimmeet ook mee. Helaas moest door werkzaamheden de voorzitter van de Swimmeet afzeggen voor het eerst sinds lange tijd. Normalerwijs zijn de kopjes flink zuur door het grote slaapgebrek de laatste dagen, echter viel het bij de alle Roersoppers reuze mee. En met alle bedoelen we een paar, en met reuze bedoelen we de ogen bleven gelukkig nog open. Natuurlijk stond er wel een Roersopper met open ogen en vol energie klaar voor deze derde dag, want ja hij had net dat half uurtje extra slaap gehad. Toen werden er echter twee mensen gemist die reeds deze andere dagen als een van de eerste aanwezig waren. Na een zoektocht van ruim een uur werden ze dan toch gevonden met de woorden “En wao kumt geer vanaaf?” Ook zij hadden van het feit gebruik gemaakt dat er best een uur extra kon worden geslapen en lukte het hen alsnog op tijd te zijn voor het “inzwemmen”.
Natuurlijk werd er ook deze dag weer gezwommen, maar zoals al eerder gezegd
zullen we hier niet teveel over loslaten. Natuurlijk werden er ook weer veel
bordspelletjes gespeeld zoals de dagen ervoor en gebeurde er verder niks bijzonders.
Of toch? Twee dappere, of moeten wij toch zeggen dwaze dames trotseerden de
kou om zo een paar sneeuwengelen te maken in de sneeuw. Natuurlijk heeft een
ieder dit al eens gedaan, en zo op het eerste oog lijkt hier ook niks bijzonders
aan, alhoewel deze mooie kunstwerken in de sneeuw dan ook in badpak , en alleen
maar badpak, werden gemaakt, maakt het toch wel een stunt opzich. En mocht
u het ook al leest u het hier alstoch niet geloven er is natuurlijk ook het
brood nodig video bewijs hiervan in omloop op de sociale media van deze twee
dames. Natuurlijk wilden de dames na deze kleine “prestatie” weer snel naar
binnen om op te warmen. Helaas kwamen ze van een koude ker(st)mis thuis, want
tja nooduitgangen werken alleen maar van binnen naar buiten, hè dames?
Zonder enige gekkigheid werd na de laatste serie van het ochtendprogramma
koers gezet na het enige echte culinaire restaurant van Maastricht. De Michelin-sterren
zijn niet aan te slepen in dit restaurant met wereldgerechten uit Amerika
en het Verre Oosten. Ook een Frans aardappelgerecht stond op de kaart, net
als verschillende vissoorten. We hebben het natuurlijk over de welbekende
MacDonalds. Echter was er nog eerst de mogelijkheid tot het nuttigen van een
bifi-worstje in een van de kleedhokjes. Tenminste, het leek toch verdacht
veel op. Na nadere inspectie van een aantal jongens en dames, kon het eten
toch nog net binnengehouden worden. Een van de dames van een andere vereniging
had haar tampon vergeten weg te gooien en had deze gedeponeerd in een van
de kleedhokjes. Snel werden de kleren aangetrokken en de tocht ingezet naar
de Mac. Eindelijk daar aangekomen bleken wij Roger te missen, want nadat hij
een “snellere” binnenweg had genomen, had niemand hem meer gezien. Na vijf
min was gelukkig iedereen weer bijeen en stond iedereen te dringen in de rechter
rij om bij zijn McMenu te komen.Waarom alleen de rechterrij hoor ik u afvragen?
Nou laat ik het zo zeggen: omdat bijna niemand links ging staan. Degene die
wel links gingen staan, hadden zo hun tree vol en vertrokken na enkele jaloerse
blikken van rechts door naar de tafels. En ja voor de mensen die hier intresse
in hebben ze hebben inderdaad hun interieur aangepast.
Tot slot de finales van die dag en het grootste spektakel de 50m vrije slag
bij de mannen. Helaas geen deelname voor de Roersoppers op het enige nummer
waar zowel de A-, als de B-finale spannend zijn om te kijken en het erg snel
gaat. Dit alles werd gevolgd door de nog spectaculairdere en snellere 10*25m
vrije slag (gemengd).
Na deze laatste inspanning werd nog even “uitgezwommen”, alvast iedereen het
beste voor het nieuwe jaar gewenst en de tocht richting het Midden van het
mooiste deel van dit land ingezet.
Aan alle wintersporters en andere die dit jaar niet mee zijn gegaan: dit is een hele korte samenvatting van al hetgeen dat gebeurd is dit jaar tijdens de Swimmeet. Volgend jaar willen wij met nog meer Roersoppers gaan dan dit jaar. Zet het alvast op de kalender en in de agenda 28, 29 en 30 DECEMBER 2011 is de 26e Swimmeet. Mis hem niet!!!!